23 Eylül 2012 Pazar

Yol Arkadaşım....


Fotoğraf netten...

Taktım yine.... Ramazanda izliyordum şimdi kaldığım yerden devam ediyorum. 20. Bölümdeyim. 


Bu diziyi izlerken memleketimde hissediyorum kendimi... O bahar kokusu bile geliyor burnuma... canım Egem....Bu evide gördükçe emeklilik hayalim geliyor aklıma.... Ben 18 yaşındayken bile emeklilik hayali kurardım. Emekli olacak ve Ayvalıktan eski taş bir ev alıp bahçesinde domat, çarli, salatalık ekip kışın halk eğitimin kurslarına gidip sabahları zeytinyağına ekmek banıp huzurlu mutlu sağlıklı sakin emeklilik yıllarımı geçirecektim :))  Bakalım kısmet Allah ömür ve sağlık veririse artık :)) hala hayalim değişmedi..... Umarım hayal olarak kalmaz.... Ben bu özlemi dindiremem ve bu diziyi daha çooooook izlerim.



Bu da dizinin şarkısı:  Biraz hüzünlü ama olsun



Bazen çıktığı da olur trenin raydan
gidenin yoldan
Bazen küstüğü de olur hayatın sana
En umulmadık anda
Kitaplar yetmez, yetişmez olur
Anlamaz derdini boş sokaklar
Kaderin efendisi, kölesi de sensin
Denir ya: Madalyonun iki yüzü var

Hayat dayatırken acıları
Ayrılıklar bırakmaz insanı
Seni kaderime yazmak istesem de
Yıllar (zaman) sildi o sayfayı



2 yorum:

zeynep bayram dedi ki...

Bende kaç tekrarını izledim bu dizinin hatırlamıyorum....sıcacık bir dizi:)

AtolyeKedi dedi ki...

Kesinlikle...